sick
bkk & fra
สุกี้สิ้นคิด
เทียบหน้าดารา
ว่างๆ
ผูกพัน
หวัดดีวันสงกรานต์
สี่ตุ้บที่กลายเป็นห้าตุ้บ
ไม่ได้อัพตั้งนาน
โมจิอาบน้ำ
LHR
เรื่องไรดี
BKK
กินๆๆๆ
Apple Cake
ซุ่มซ่าม
อิ่มมมม
แอบเลว
เจ็บคอ
อ่านให้จบนะ เข้าใจป่าว หุหุ
...
lonely day off
your roster has been changed
BKK
standby 6 pm - 6 am
วันหยุดที่ฝนตก
Monday Story
วันที่ป่วย2
วันที่ป่วย
บ่นๆๆๆ
cookie
choc. cake
วันนี้ก้อยังเรื่อยๆ
ไดแรกของปีนี้
SBY
วันหยุด หนึ่งวัน
CAI
กะวันที่เรื่อยๆ เกือบน่าเบื่อเล็กๆ
jakarta



อ่านให้จบนะ เข้าใจป่าว หุหุ

วันนี้ไลน์ออกแล้ว เดือนหน้าก้อได้กรุงเทพฮ่องกงเหมือนเดิม

เดี๋ยวนี้เริ่มปลงละ ไม่ต้องกรุงเทพสี่แปดก้อได้ แค่เป็นกรุงเทพก้อพอ

แต่ว่าปลายเดือนได้ สิงคโปร์- ซิดนีย์ด้วย

แล้วก้อมีเทิร์น โดฮาวัน เทิร์นมัสกัตวัน นอกนั้นก้อแตนบายหกวันติดเลย

เมื่อกี้ก้อเจอฝ้ายที่ออฟฟิศ ไม่ได้เจอตั้งนาน อิอิ

แต่ไม่ทันได้ทักกันเท่าไหร่ เพราะฝ้ายกะลังจะเข้าห้องบรี๊ฟมั้ง ส่วนเราก้อจะรีบออกไปรอรถกลับ

 

ไฟล์ทเนี้ย เราบินกะ csm คนไทยด้วย ชื่อ พี่อุ๊

ตอนแรกนะ เราก้อแอบกลัวๆ นึกว่าดุ

แต่จิงๆ ก้อไม่ดุนะ เพียงแต่ว่า เสียงเหมือนจะดุมั้ง แล้วก้อค่อนข้าง standard

จิงๆ แอบฮาด้วยซ้ำ อิอิ

ถ่ายรูปมาให้ดูด้วย

อ่านให้จบนะ เข้าใจป่าว หุหุอ่านให้จบนะ เข้าใจป่าว หุหุ

ว้า เหมือนรูปจะไม่ชัดใช่ป่าวเนี่ย อืมม สงสัยเกิดความผิดพลาดอะไรซักอย่าง

แต่ว่าตอนดูจากคอมหรือว่าจากกล้องมันก้อชัดนะ

ไม่เข้าใจทำไมพอเอามาลงไดอารี่แล้วมันไม่ชัดอ่ะ

อ่ะ แนะนำตัวละครประกอบฉากก่อนดีกว่า

 

รูปแรกนะ คนซ้ายสุดบินมาเจ็ดปี ชื่อ นัคร่า แอบขี้เกียจเล็กน้อย แต่ก้อหนุกหนานดีอ่ะ คนนี้อายุ 30

คนถัดมาคงไม่ต้องธิบายมั้ง ก้อน่าจะรู้จักกันอยู่ เราเอง แอบหมวกเบี้ยว แล้วก้อหน้าจืด ดีว่า อาศัยปากแดงเข้าว่า

แล้วคนก้อบินมาสองปีมั้ง ชื่อ โรดิน่า น่ารักดี อายุ 22 คนนี้อ่ะ มีการสักรูปดอกไม้เป็นสีๆ ไว้ตรงหน้าอกด้วย อิอิ

เห็นว่าไปทำที่ไทยล่ะมั้ง ถ้าเราจำไม่ผิด

ส่วนอีกรูปนะ ก้อมีเจ๊ ที่บินเจ็ดปีอีกนั่นแหล่ะ รูปนี้เจ๊ โพสท่าผิดไปหน่อย เลยบวม

แล้วคนตรงกลาง ก้อคือพี่อุ๊ นั่นเอง พี่เค้า 36 แล้ว แต่ว่า ยังดูไม่ค่อยแก่เลย เราว่าพี่เค้าแอบตาคล้ายนุ่นวรนุชอ่ะ

ตอนแรกเค้าไม่ค่อยยิ้ม เลยเหมือนดุ พอนานๆ ก้อมียิ้มมีหัวเราะ มีเม้าท์ แบบว่าฮาๆ อ่ะ


ตอนแรกที่ทำไฟล์ทนี้นะ เราก้อแบบว่า เมื่อไหร่จะหมดบล็อคน๊า

ก้อพี่อุ๊อ่ะ ตอนแรกไม่ยิ้ม เราก้อเลยแอบเกร็งๆ แล้วก้อเราดันได้เป็นแม่ครัวอีก

แล้วด้วยความไม่ได้เป็นมานานแล้วอ่ะนะ ก้อไม่ค่อยคล่อง ในวันแรกๆ ก้อแอบจ๋อยๆ ไป

แล้วตอนแรกก้อไม่รู้ว่า เจ๊เจ็ดปีอ่ะ ดุป่าว ก้อหน้าเค้าก้อแอบดุเหมือนกัน ใช่ป่ะ

แถมเค้าก้อยังคุยแต่กะ โรดิน่า ด้วยภาษาที่เราไม่อาจเข้าใจได้ เราเลยรู้สึกเหมือนส่วนเกิน T_T

ทีนี้พอเริ่มคุ้นก้อเริ่มหนุก อิอิ แล้วเดี๋ยวค่อยเล่าละกันนะ


แบบว่านะ ก่อนบินก้อใช่ว่าจะนอนพอ
(แอบอ่านนิยายก่อนบิน กว่าจะได้เริ่มนอนวันนู้นก้อตีห้ากว่า
แล้วดันตื่นมาตอนก่อนเที่ยงอีก นอนต่อไม่หลับ)

คืนที่นอนมัสกัตคืนแรก ก้อนอนไม่ค่อยได้ต่อ

ก้อได้นอนที่ Golden Tulip อ่ะ ความฝันที่จะได้ไปนอน Nahda พังทลาย

วันนั้นดันมีมหกรรมไรก้อไม่รู้ เสียงดัง ยันตีสอง เราก้อนอนไม่ได้
(จิงๆ ก้ออ่านนิยายต่อด้วยแหล่ะ อิอิ)

ไม่พอนะ เสียงข้างนอกห้องนอนก้อดัง จะเปิดแอร์ก้อหนาว ก้อเลยหลับๆ ตื่นๆ  แถมยังตื่นเร็วอีก

แล้วก้อทำบอมเบย์ต่อใช่ป่าว กลายเป็นว่า อย่างเหนื่อยเลย

ไฟล์ท่เเต็ม พี่อุ๊ก้อต้องลงมาช่วย เสมือนเป็นแม่ครัวให้เราด้วย เพราะเราต้องออกไปทำ service ด้วยอ่ะ

ก้อขาไปมันแค่ชั่วโมงครึ่งเอง แต่ก้อทำทัน
(แปลกมะ ที่ csm มาช่วยทั้งที่ ข้างหน้าก้อทำ business เสร็จแล้ว
มันน่าจะเป็นลูกเรือมาช่วยมากกว่าใช่ป่ะ ไว้เดี๊ยวอ่านไปก้อจะรู้ อิอิ)

คืนที่สอง กลับมานอนมัสกัตเหมือนเดิม โรงแรมเดิม

ดีว่าคืนนี้ไม่มีมหกรรมเสียงดังไรนั่นแล้ว แต่ว่าตอนกะลังอาบน้ำนะ

ไอ่แม่บ้านบ้านี่ก้อ มาเคาะเรียกอยู่ได้ ก้อคนไม่ได้เรียกซักหน่อย แล้วมาเคาะทำไม

น่าหงุดหงิดจิงๆ แล้วรู้สึกเหมือนจะเคาะทุกห้องเลยนะ ไม่ออกไปด่านี่บุญเท่าไหร่แล้วเนี่ย

ไม่พอนะ ด้วยความที่ห้องเราอ่ะ ดันใกล้ปากทาง

เดี๋ยวก้อมีเสียงนู่นเสียงนี่ มาตลอดเลย

เราก้อเลยลุกไปเปิดแอร์นอนซะ ดีว่า วันนั้นได้ผ้าห่มหนาหน่อย ก้อเลยไม่ค่อยหนาว เปิดแอร์นอนได้

เสียงก้อพอเงียบ

นอนไปนอนมา แอบรู้สึกตัวนิดหน่อย จิงๆ แล้วเหมือนจะฝันร้าย

ฝันว่าเพื่อนสมัยประถมตาย แบบน่ากลัวด้วยนะ สภาพศพที่เจออ่ะ

เป็นชิ้นๆ พูดง่ายๆ ฆ่าหั่นศพ แล้วก้อไม่เข้าใจว่า ทำไมในฝันอ่ะ มันต้องมาตามหลอกหลอนเรา

ทำไมไม่ตามไปหลอนเพื่อนอีกคน T_T
(เป็นเพื่อนที่ประเสริฐมะ ฝันว่าเพื่อนตายไม่พอ ยังจะให้มันไปหลอกเพื่อนอีกคน 555)

พอรู้สึกตัว ก้อด้วยความที่ฝันร้าย แล้วแอร์อ่ะ เราเปิดเบอร์แรงสุดเลย มันคงทำงานหนักอ่ะนะ

ก้อเสียงดังเชียว กะลังหลอนๆ เลยหลอนต่อ

พอฟังไปมารู้ว่าเป็นเสียงแอร์จะนอนต่อก้อนอนไม่หลับ ด้วยความรำคาญ

ก้อเลยลุกไปปิดแอร์

ปิดแอร์ซักแป๊บ เสียงจากข้างนอกเข้ามากวนอีก เซ็งต่อ

ก้อลุกไปเปิดแอร์

เปิดแอร์ซักแป๊บ อ่าว ท้องดันร้องเฉย

ตอนแรกก้อนอนต่อด้วยความง่วงงุน กะใช้ความง่วงเข้าข่ม

แต่ว่า ทนไม่ไหวรำคาญเสียงท้องร้องอย่างแรง ก้อเลยลุกไปหาไรกิน

สุดท้าย ก้อได้นอนซักที คราวนี้ก้อหลับเป็นตายต่อไป แล้วก้อรอบนี้ก้อเหมือนจะเริ่มฝันดี

แล้วเราก้อนอนต่อไปเรื่อยๆ ตอนตื่นนี่ ไม่อยากตื่นเลย

แต่ก้อต้องตื่นละ จิงๆ ก้อนอนไปเยอะนะ น่าจะสิบชั่วโมงเป็นอย่างน้อยอ่ะ

แต่ว่า ง่วงมากจิงๆ ไม่ไหวเลย ไร้เรี่ยวแรง

ไม่ใช่ง่วงแบบนอนเยอะด้วย
(อย่าเถียงเรานะ เรามีประสบการณ์การนอนเยอะ ต้องแยกแยะประเภทความง่วงออกอยู่แล้ว)

วันนี้ก้อเลยบินแบบว่ามึนๆ แต่ก้อไม่ค่อยซีเรียสไรแล้วอ่ะนะ เพราะก้อคุ้นๆ กะคนอื่นแล้วไฟล์ทก้อง่าย

 

เออ สงสัยป่าว ทำไมตอนแรกอ่ะ เราถึงบอกอายุคนนู้นคนนี้ด้วย

ก้อเรื่องของเรื่อง

มีเจ๊อีกคนที่ทำ business เราจะเรียกสั้นๆ ว่า j-class นะ

เค้าเป็นคนอินเดีย ไม่ระบุนามแล้วกัน พอดี เจ๊แกจะออกแล้ว หลังบล็อคนี้เจ๊ก้อจะทำอีกแค่สองแตนบาย

แล้วก้อไม่อยู่แล้ว เจ๊ก้อเลยขี้เกียจ

ทีนี้ นัคร่าก้อให้เราทายอายุของเจ๊คนนั้น เราก้อทายว่า 32

เท่านั้นแหล่ะ นัคร่ากะโรดิน่าก้อหัวเราะใหญ่เลย

บอกว่า ให้กลับตัวเลข คือจิงๆ เค้า 23 อ่ะ

เราก้อ เหวอ ดิ

แล้วเค้าก้อไปถามพี่อุ๊ พี่อุ๊อ่ะ ก้อทายว่า 35 คราวนี้ก้อฮากว่าเดิมอีก

คือหน้าเค้าดูแก่กว่าพี่อุ๊อีกอ่ะ   (หุหุ ก้อคนไทยหน้าอ่อนนี่นา อิอิ)

 ทั้งที่จิงๆ เค้าอายุน้อยกว่าเราด้วยซ้ำ อิอิ

ด้วยความที่เจ๊แกไม่ค่อยสนไรเพราะจะออกแล้ว

หลังๆ ก้อเลยกลายเป็นเหมือน สมาคมคนหลังเครื่องมีสี่คนไปซะ
(จิงๆต้องมีสามอ่ะนะ)

คนที่เพิ่มมาคือพี่อุ๊

อ๊ะ งง ใช่มะ

ก้อพี่เค้าคงเซ็งเจ๊อย่างแรงอ่ะ ทั้งขี้เกียจ ทั้งดื้อ พี่เค้าก้อเลยมาคุยเล่นกะข้างหลังแทน

แล้เจ๊ก้อรู้ตัวด้วยนะ มีช็อตนึง เจ๊มาถามว่า

'Am i disgusting?'

แป่ววว น่าสงสารเหมือนกัน  เปลี่ยนเรื่องเลยดีกว่า

 

ระหว่างพักเครื่องที่อาบูดาบีอ่ะ ตั้งเกือบหกชั่วโมงมั้ง ก้อแวะไปเดิน duty free อยากได้หม้อหุงข้าวน้อยๆ

ไว้พกพาอ่ะนะ

ก้อเราอ่ะ อุตส่าห์เอามาม่ามา  เอาเห็ดหอม หอมหัวใหญ่ มะนาว แล้วก้อ สาหร่ายแห้งมาอีก

หวังจะได้กินมาม่าชีวจิตสุดๆ เอาเข้าจิง

นอน golden tulip ฮึ อย่างเคือง ไม่มีกาน้ำร้อนในห้อง

จะให้ชั้นลงไปกดชั้นล่างเลยเหรอ เฮอะ

ทีนี้พอวันนี้ด้วยความอยากจัด อุตส่าห์รอกดน้ำร้อนบนเครื่อง

coffee maker ดันเสียอีก ทั้งสองเครื่องเลย

หวังไปด้านหน้าก้อเสียอีกเหมือนกัน

คิดดูนะ เราก้อไม่ยอมแพ้ ก้อจะกินอ่ะ ทำไม

เอาเห็ดหอม สาหร่าย หอมหัวใหญ่เข้า oven ก่อน แล้วค่อยตามด้วยมาม่า ทีหลัง

สุดท้ายก้อได้กิน 5555 สะใจ

แต่ก้อไม่ได้ทำให้หายอยากเลย

ก้อเราอยากกินมาม่าหมูสับต้มยำอ่ะ แต่ไอ่ทีเข้าเตาอบ เป็นเป็ดพะโล้

เพราะกินหมูสับฯ แบบดิบๆ ตั้งแต่คืนก่อนแล้วอ่ะ

กะกลับมากินที่บ้านต่อ แต่ก้อไม่ไหวละ เลี่ยนมาก กินนู่นกินนี่เยอะไปหมด

เนี่ย กินเค้กไปสองก้อนแล้ว collon สองกล่อง ครัวซอง สองอัน

นี่กินเป็นคู่ๆ ประชดตัวเองป่าวเนี่ย หุหุ

ไม่ใช่ละ เข้าเรื่องต่อดีกว่า

สรุปแล้วที่ duty free ก้อไม่มี หม้อหุงข้าว

พี่อุ๊พาไปซื้อ หุหุ ใจดีเนอะ..เราเลยแอบปลื้มพี่เค้าด้วย..

เห็นพี่เค้าบอกว่า

เดี๋ยวนี้พวกลูกเรือไม่ค่อยมาซื้อแล้ว เค้าก้อเลยไม่ค่อยวางขาย

ก้อเลยเดินดูเครื่องสำอางแทน

เราก้อเป็นลูกเป็ดน้อย เดินตามพี่อุ๊ไป

พี่เค้าไปเดินดูครีมนู่นครีมนี่ เราก้อเป็นแผนกช่วยลอง

หุหุ เอาครีมไรก้อไม่รู้จำยี่ห้อไม่ได้ แต่รู้ว่าแพงอ่ะ มาทามือ

ไอ่ที่เป็น เหมือน เม็ดคาเวียร์ไรซักอย่าง

โอววว เด้งจิงด้วย  แล้วก้อเอานู่นเอานี่มาลองกะมือตัวเองต่อ

สุดท้ายนะคะ คันค่ะ

เราแพ้ของแพงป่าววะเนี่ย แต่พี่เค้าบอกว่า มันอาจแรงไปสำหรับเรา
(อืมม เราผิวบางเหมือนเด็กทารกไง อิอิ)

แล้วก้อไปดูนู่นดูนี่ต่อ ได้ตุ๊กตามาอีก หุหุ พากันเดิน พากันจ่ายจิงๆ

จากนั้นเราก้อไปเล่นเน็ตต่อ แถมกินช็อคแลตร้อนด้วย ที่ crew lounge อิอิ



ซักแป๊บง่วงจัดก้อขึ้นเครื่อง มาหลับอีกนิด แล้วก้อจะเตรียมบิน sector สุดท้าย

จะว่าไป วันนี้นะ ทำไฟล์ทง่ายทั้งสองเที่ยวเลย

ก้อจาก มัสกัตมาอาบูอ่ะ มีผู้โดย ไม่ถึงสี่สิบคน บินสิบห้านาทีก้อจิง แต่ก้อทัน

ส่วนจากอาบูมาบาห์เรนนี่ก้อ มี แปดคน หุหุ

ง่ายกว่าอีก... โอ้ ลั่นล้า...

 

วันนี้รู้สึกว่าเขียนยาวมากเลย

แต่คนอ่านจะอ่านจบไหวป่าวเนี่ย 555

บังคับให้อ่านให้จบนะ อิอิ

เดี๋ยวคนเขียนจะไปอาบน้ำเตรียมพักผ่อนแล้ว เหนื่อยจิงๆ

แถมปวดท้องเพราะกินแต่ไรเลี่ยนๆ ด้วย

ไม่ไหวละ เริ่มกินเยอะอีกละ

เออ บล็อคนี้ เราโดนเตาอบลวกแขนอีกแล้ว..พองใหญ่เลย

ทาครีมละ แต่สงสัยจะเป็นแผลเป็นอยู่ดี

แผลเก่าไม่ทันหาย แผลใหม่เข้ามาแทรก

ไม่เป็นไร ลูกผู้หญิงก้อต้องมีแผลจากการทำครัวบ้างเนอะ
 

 

     Share

<< ...เจ็บคอ >>

Posted on Sat 24 Feb 2007 16:39


 
เหอะๆๆ หาครีมบัวหิมะ ติดกระเป๋าไว้ก็ดีนะ ไม่พง ไม่เป็นแผลเป็นด้วยย รับรอง ว่าแต่เขียนยาวใช้ได้เลยนะ แถมภาษาเฉพาะทางอีก อ่านแล้ว ก็ อืมมมมม เหอๆๆๆ รู้บ้าง ไม่รู้บ้าง ช่างมันเถอะ สรุปว่าก็มีเรืองกินมาพ่วงอีกเช่นเคยสินะ 5555+
Tuamani   
Sat 24 Feb 2007 18:07 [1]


 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh