อิ่มมมมมมม
อัพอีกละ
อัพฯ รอบที่เท่าไหร่ก้อไม่รู้
อัพ3
อัพฯ2
อัพเดท
อีหรอบเดิม
พิซซ่า
เมายา
งึมม
นัดเดท
ดีดี
กระป๋อง
ไดมึนๆ
In Dubai
เปยยย
จับฉ่าย
กลับมาแล้ว
สุดท้าย....ดีใจ
ช่วงเวลาที่หลากหลาย
นิทานเรื่อง...
จิ๊กซอว์พระเจ้าเหา
อยากได้ BKK
กลับมาเป็นแบบเดิม
ก ค
ปลง
กัวลาฯ 49 ชั่วโมง อีกรอบ
2nd KTM
ไอ่โรสเตอริ่งเลวววว T_T
lovely rostering
LHR
KTM turn
ว่าด้วยเรื่องนอนๆ
วันขนม
กว่าจะได้นอน
เซ็ง
อัพนอกรอบ
ที่ผ่านมา
อัพ



ช่วงเวลาที่หลากหลาย

ช่วงนี้ เป็นช่วงเวลาที่มีสีสันหลากหลายจริง

รอคอย ตารางบิน เดือนหน้า

ช่างตื่นเต้นมีความสุขจริง.....แอบคิดล่วงหน้าไปแล้ว ว่า คงสวยงามน่าพอใจ หุหุ

 

ช่วงห้าหกวันนี้ ถึงจะทำ day trip แต่ก้อยังเป็นไฟล์ทน่ารักๆ

วันก่อน ทำ โดฮา ไปกลับ.....สบาย  แต่ขี้เกียจกันทั้งเครื่อง

วันนี้ทำใจเล็กน้อยถึงปานกลาง...เจ็ดด้า....บินไม่ถึงสองชั่วโมง แต่ว่า ทำครบทุกเซอร์วิซ....ผ่านมาได้อย่างงดงาม...ดีใจ

วันพรุ่งนี้โดฮาไปกลับ อีกครั้ง .....ดีใจ

วันถัดไป ชิราซ สั้นๆ ประมาณดูไบ.....ดีใจอีกเหมือนกัน

 

วันนี้กลับบ้านมีราชรถ หนุ่มออสซี่มาส่ง

พยายามทำหน้าเข้าใจ...แต่จริงงไม่เข้าใจเลย

ได้แต่ อือ  ใช่  แล้วก้อ หัวเราะ

เรื่องราวเกิดตรงที่ 

(ขออนุญาตแปลเป็นไทยให้เรียบร้อย)

 

He......จะไปส่ง บราๆๆๆ อยู่ตึกไหน    

  Me.....ตึก xxxx (เข้าใจว่า ถามเฉย)  

He.....ตึก yyyy                          

Me.....อืมม (มันเกี่ยวไรอ่ะ แต่พยักหน้าไว้ก่อน)

 

เรื่องมันยาวแต่ขี้เกียจเล่าแล้วเอาเป็นตอนใกล้จบเลยละกัน

 

นั่งรถมาด้วยความเข้าใจว่า อยู่ตึกเดียวกันสุดฤทธิ์ เอ๊ะ แต่ทำไมคุยไปมาเหมือนคุยคนละเรื่องล่ะ

ไม่เป็นไร ทำหน้าเข้าใจไว้ก่อน  ยิ้มๆๆ หัวเราะๆๆ อืมมๆๆๆ  ใช่ๆๆๆๆ

ขอเป็นฝ่ายฟังอย่างเดียวได้มั๊ย จะได้ไม่รู้ว่าฟังไม่รู้เรื่อง

เอ๊ะ!!! ทางนี้ไม่คุ้นเลย จะพาเที่ยวชมเมืองเหรอ หรือว่า ทางใหม่

อาจเป็นทางลัดก้อได้

แต่เอ๊ะ.....ทำไมทางลัดมันดูไกลกว่าทางปกติล่ะ

เอ๊ะ....ไม่เคยมาจริงๆ เรากำลังตกอยู่ในอันตรายรึเปล่านี่

เฮ้ย....นี่มันตึก yyyy นี่นา 

กี๊ซซซ....เข้าใจผิดแน่ๆ

 

Me.....เออ อยู่ตึก xxxx อ่ะ

He.....อ่าวไหนว่า yyyy ไง

Me.....(พูดไม่ออกได้แต่หัวเราะ กะขอโทษ)

He.....นี่ คิดว่าชั้นจะลักพาตัวเธอเหรอ

Me......(หัวเราะ กะขอโทษ ทำเป็นแค่นี้)

 

สุดท้ายถึงรู้ว่า อยู่กันคนละตึก

แล้วทำไมต้องมาส่งตรูฟระ  ฟังสำเนียงออสซี่ไม่ออกอย่างแรง

รู้สึกขอบคุณที่มีน้ำใจ แต่ว่าได้โปรด...เฮ้อ....ปฏิเสธไม่ออก

สมน้ำหน้าตัวเอง....ไม่อยากอาย เลยกลายเป็นต้องอายหนักกว่าเดิม

 

เมื่อวาน ไปกินนอกบ้านกะออย

'ทำไร'

'ต่อจิ๊กซอว์'

'แต่งตัว เดวอีกยี่สิบนาทีไปรับ'

'ไปไหน ไม่เอา ต่อจิ๊กซอว์'

'เออ แต่งเหอะ ไปกินข้าว'

ยื้อยุดกันซักพัก

'ไปนานป่าว ถึงชั่วโมงมั๊ย'

'ครึ่งชั่วโมง'

'ก้อได้'

'แต่งสวยๆ นะ'

 

เสื้อผ้าก้อหาใส่ยาก คับไปหมดเลย

คงไม่ต้องสวยอะไรมากมั้ง

พอเจอกันออยแต่งหน้า

โอ้ววว รู้สึกตัวเองซอมซ่อลงทันที

ไปกินข้าวกะหนุ่มมัน แถมเพื่อนหนุ่มอีกคน

เป็น co-pilot ทั้งคู่

คนนึงเจอที่ออฟฟิศเมื่อตอนกลางวัน (ออยบอกว่าเค้าเหมือนจะชอบเรา)

เอ่า พลาดเลย เริ่มไม่หนุก

 

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง....เริ่มกระวนกระวาย อยากกลับบ้าน

ผ่านไปชั่วโมงนึง.....เริ่มคุยติดลม สนุกแล้ว

คราวหน้านัดกันจะไปเดินชายหาดที่บ้านเค้า กินบาร์บีคิวชายหาด.....

โดนของกินเข้าล่อ -_-"

 

แล้วออยก็กลับมานอนสลบทีบ้านเรา กินอาหารฝืมือเรา (ถึงหน้าตาจะรันทด แต่รสชาติได้รับคำชมว่าอร่อยนะ อิอิ)

 

ขอจบดื้อๆ

 

     Share

<< นิทานเรื่อง...สุดท้าย....ดีใจ >>

Posted on Tue 22 Jul 2008 6:40


 
What a joy to find such clear thkiinng. Thanks for posting!
Mary   
Sun 20 Oct 2013 17:03 [3]
 

ของกินมีอิทธิพลจิงๆด้วย ;D
SSB   
Thu 24 Jul 2008 12:15 [2]

take care of yourself na kwan...how's oil ja? please send ma regards to her na.

luv
am   
Wed 23 Jul 2008 18:33 [1]


 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh