update
ลาร้างห่างหายจากไดอารี่คลับไปตั้งนาน
หลังจากที่ไล่อ่านบล็อกชาวบ้านก้อเริ่มอยากเขียนอีก

เพิ่งรู้ว่าเรื่องของแอร์มีคนอยากรู้เยอะก้อตอนที่ตัวเองได้กาต้ารรอบนี้เนี่ยแหล่ะ 55+ 

ขออัพเดทเรื่องราวช่วงที่หายไปหน่อยละกัน

หลังจากที่ เป็นแอร์สาวสุดน่ารักที่กัล์ฟครบ 3 ปี
พิมพ์ขวัญก้อเริ่มเบื่อ ถึงจุดอิ่มตัว (ได้ข่าวว่า เบื่อทุกปี)
ตอนนั้นอยากลองอะไรใหม่ อยากรู้ว่าตัวเองชอบอะไร
ทำอะไรได้อีกมั่ง  อยากลองเป็นดีเทลยา
ประจวบเหมาะกับช่วงนั้น ก้าบบแอร์ มีนโยบายระบายคนทิ้ง
พิมพ์ขวัญก้อเลยได้กลับบ้านสมใจ
(แอบเศร้าเหมือนกัน เพราะว่าไม่อยากจากพี่เมย์ที่น่ารัก เก่ง แสนดี
ไม่อยากจากออย เพื่อนสนิทมาก ที่รู้กระทั่งรู้เวลาไหน แฟนออยจะโทรมาตามตัว 555+)
ออกมาก้อลั่ลล้า กิน นอน เอ้อระเหยเกือบครึ่งปี
จนทุนทรัพย์เริ่มร่อยหรอ 
ก้อคิดหางาน เริ่มจากดีเทลยา
แต่ก้อมองพวกเซลล์เอ็นจิเนียร์ไว้ด้วย (เราจบวิดวะมา)

เริ่มทำงานไปสามวัน ก้อเริ่มเบื่อ แต่ก้อคิดว่า คงแค่ช่วงแรกแหล่ะ
เอาเข้าจริงๆ ทุกวันที่ไปทำงาน หงุดหงิด งอแง ไม่อยากไป
แต่ก้ออยากทนให้ได้อย่างน้อย 6 เดือน 
จนแฟนบอกว่า ไม่ต้องทนหรอก เสียสุขภาพจิต และ กายอย่างแรง 
ตัวงานจริงๆ ไม่เครียดหรอกนะ หัวหน้าก้อดี เงินเดือนก้อเยอะ
แต่มันเหมือนงานประจำ ทิตย์นึงต้องเข้าออฟฟิศอย่างน้อยก้อสองสามวัน
วันไหนไปหาลูกค้า ถ้าทันเวลาเลิกงานก้อควรเอาหน้ามาให้เค้าเห็นอีก

มันต่างกะงานประจำตรงไหนเนี่ย!!

สุดท้ายก้อเลยบอกหัวหน้าว่า เราคงมะเหมาะกะตำแหน่งนี้ ขอลาออก
หัวหน้าก้อไม่รู้จะช่วยยังไง เพราะเค้าก้อเห็นว่า เราไม่แฮปปี้เลย แถมเรายังไม่อยากทำงานออฟฟิศด้วย
เค้าก้อเลย ให้เราลองแปลแคตาลอก บริษัท  
สุดท้ายก้อเลยตกลงกันว่า เราเอางานแปลไปทำที่บ้าน แล้วก้อส่งไฟล์ทางอีเมล เค้าโอนเงินเข้าบัญชี
อิอิ

แต่เราก้อถือว่าเป็นคนโชคดีนะ  

..เรียนวิดวะ  ตอนใกล้จบ ได้งานโซนี่...แต่เบื่อ อึดอัด
..สมัครแอร์ครั้งแรกกะกัล์ฟ ก้อได้แบบงงๆ .. 
..ตอนอยู่กัล์ฟ ตารางบินดี แฟลตเมทดีมาก
..ออกมา พออยากหางาน ก้อได้งานที่ดี เงินก้อดี ทั้งที่ช่วงนั้นหางานยาก แล้วเราก้อไม่มีประสบการณ์ด้านที่สมัคร
..ตอนนี้ได้กาต้าร์ สายการบินที่เราไม่คาดคิดว่าเราจะสอบผ่าน

คุณเพื่อนเอ๋ ก้อบอกว่า เราเป็นคนเฮี้ยนจิงๆ 55+ (ไม่คิดว่าเพื่อนมีความสามารถ ชิมิ)

...เล่าเรื่องราวก่อนได้ก่อนกาต้าร์แล้วกันนะ...

ตอน พย. เราไป walk in  กาต้าร์ แต่ตกพรีสกรีน ตอนนั้นก้อพอรู้แหล่ะ...หัวก้อยุ่ง หน้าก้อแต่งไม่เนี้ยบ แถมงงที่เค้าพูดอีก  กรรมการหน้าเซ็งไปเลย 55

ไปได้ยินชื่อ อ.อุ้มโดยบังเอิญ  
เลยหาข้อมูล แล้วสนใจที่นี่
แต่พอโทรถาม ค่าเรียนแพงงงง  แต่ก้อคิดว่าลองไปพรีสกรีนดู แล้วไม่ต้องเรียนก้อได้
(มีความในใจที่เขียนให้ อ อุ้ม ใน TCC นะจ๊ะ)

พอไปจริง ตัดสินใจเรียน เพราะอยากฝึกภาษาด้วย แล้วก้อปลดแอกความหนักใจส่วนตัวไปฝากไว้ที่ อ อุ้ม เลย
แล้ว อ อุ้ม ก้อบอกว่าปีนี้สายการบินจะเทกระหน่ำเหมือนเทศกาล sale

ยังไม่ทันเริ่มเรียนหรอก เพราะว่า ที่นี่ต้องจองนานสองเดือนกว่าจะได้เรียน คนเยอะมาก
ตอนนั้นมีสายการบินมากระหน่ำอย่างที่ อ อุ้ม ว่าจริงๆ  
เดือนสองเดือนนั้นอ่ะ มีมารับประมาณ 7-8 ครั้ง (บางสายก้อหลายรอบ) 

ก้อเลยลงเรียน intensive ก่อน
แค่วันแรกก้อเครียดละ  อาจารย์ดุๆๆๆๆ  โหดๆๆๆๆๆๆ  แต่ก้อใจดี แล้วก้อขำ
เข้าใจละ ทำไมมีคน กำพระ ตอนเรียนอาจารย์ 55+
วันที่สองอยากโดดเรียนมาก แต่โดดไม่ได้  กลัวโดนตัดสิทธิ์เรียน ไม่กล้าสายกลัวโดนดุ
คนที่อยากเรียนจารย์ ลองไปอ่านความในใจดูนะ รับรองว่า เหมือนที่ทุกคนเขียนเด๊ะๆๆ
ไม่มีเสริมแต่ง 

ติวแล้ว ไม่อยากไปหมักกาต้าร์เลย คิดว่าคงไม่ได้แหงมๆ 
โดน จารย์ ติ เยอะมาก ตอนติว จารย์ก้อให้ซ้อมปฏิบัติ ให้คะแนน เราก้อไม่ผ่าน
แถมตอนฟังจารย์สอน กาต้าร์เคี่ยวมาก เราจะทนได้เหรอ

แต่เพราะจองช่างแต่งหน้าไว้ จะยกเลิกก้อกลัวโดนดุ
แต่วันนั้นประทับใจมากเลยนะ จารย์มาดูตอนนักเรียนแต่งหน้า เช็คความเรียบร้อยให้ 
บางคนชุดที่ใส่มาไม่โอเค จารย์ก้อมีให้เลือก ไปช่วยเลือกกะตัวเลย
ได้ใจอ่ะ

21 มีนา 53...prescreen QR
พรีสกรีนนี่ ตื่นเต้นน้อยกว่า ตอนซ้อมกะอาจารย์ซะอีก 55+
พอรู้ว่าผ่านก้อดีใจนะ เพราะไม่คาดหวังเลยว่าเค้าจะโทรมา
จารย์รู้ก้อดีใจมากๆๆ  (ดีใจกว่านักเรียนอีก 55+)

พอผ่านวันที่สองได้ 
เรายังงงๆ เลย  ทุกรอบที่สอบไม่คาดหวังว่าตัวเองจะผ่านเลยอ่ะ
แต่ว่าก้อทำตามที่จารย์เคยสอน (ถึงจะแค่สองวัน แต่เนื้อหาเข้มข้นมาก)

เย็นนั้นก้อไปติวไฟนอลกะอาจารย์ เลิกดึกๆๆ 
ยังกะช่วงสอบตอนเรียนวิดวะเลย
นอกจากจารย์ ก้อมีน้องนิ้งคอยช่วยเหลือมากมาย มานั่งถ่างตา กินมาม่าและให้เราแย่งกิน 
(ประทับใจน้องนิ้งที่สุดก้อสองข้อข้างหลังอ่ะแหล่ะ 55+)    
สามสี่วันนั้นอ่ะ น้ำหนักลดไปสองโลเลยอ่ะ

ช่วงนั้นเริ่มมีความคาดหวังผลการสัมภาษณ์ละ  
ก้อนะ...ผ่านมาหลายขั้นตอน จะพลาดขั้นสุดท้ายก้อต้องรู้สึกกันมั่งแหล่ะ

แต่จารย์ก้อบอกว่า คนที่เรียนกะจารย์อ่ะ น้อยคนที่จะไม่ผ่านไฟนอล
จารย์เป็นห่วงแค่ พรีสกรีนกะทำกลุ่มเท่านั้นแหล่ะ

11 มีนา  บ่ายสองกว่า....ปรางโทรมาบอกผล
เป็นดังที่จารย์คาด
เราก้อดีใจมากอ่ะ เย้ๆๆ   แต่อาจารย์กรี๊ดแตกเลยอ่ะ 55+
แล้วจารย์ก้อแนะนำเรื่องการตรวจร่างกาย เค้าให้ส่งภายในห้าวัน
แต่เราก้อเกินแหล่ะ ส่งไปหกวันหลังจากนั้น
22 มีนา  
เค้าเมลมาขอผลตรวจที่เราตกหล่นไป

ตอนนี้้ก้อรอให้เค้่าส่งผลให้หมออ่ะแหล่ะ

บล็อกนี้เหมือนเขียนชื่นชม อาจารย์มากกว่าแฮะ 55+
แต่ก้อนะ...
เราว่า เราคิดถูกแล้วที่ลงเรียน แล้วมันก้อคุ้มมากกกกก
ถึงตอนนี้รู้ผลกาต้าร์แล้ว แต่เราก้อไปเรียน คอร์ส upper ที่ลงไว้
เรียนเมื่อวานซืนเป็นครั้งแรก ชอบอ่ะ ได้พูดได้ฟังเยอะ ไม่น่าเบื่อด้วย ต่างจากที่เคยเรียนบางที่ลิบลับเลย

ช่วงนี้ก้อหาบล็อกเกี่ยวกับที่พักกาต้าร์ + การเป็นอยู่ช่วงเทรน
หายากเหมือนกันแฮะ หรือเพราะเราต้องการข้อมูลละเอียดไปก้อไม่รู้ 55+

ps. เรียนกะจารย์อาจไม่เครียดเท่าที่เราเล่านะจ๊ะ  
พอดีว่าเรานิสัยเหมือนเด็กอ่ะ มีความสามารถรับมือกับความสนุกสูงแล้วก้อแปรผกผันกับการรับมือกับความเครียด 555+




     Share

<< appetizeเรียน upper เสร็จแล้ว >>

Posted on Fri 26 Mar 2010 17:10


 
Do you have more great arecilts like this one?
Keisha   
Sun 20 Oct 2013 4:04 [1]
 


 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh